02-04-05

 

 

Welkom op deze "dagboekachtige" website van de v.z.w .De Toevlucht afdeling Brussel. Je kan er ondermeer lezen over de kleine dingen die we meemaken tijdens onze dagelijkse bezoeken aan de daklozen in de buurt van het Zuidstation.

Elke dag leren we met "vallen en opstaan" nieuwe dingen over het harde bestaan van onze dakloze vrienden. Dit project loopt jaarlijks van november tot april. Daarna gaan we verder met een wekelijks bezoek en met het opzetten van een voedselhulpverleningsprogramma voor arme gezinnen in het Zuiddistrict van Brussel.

De Toevlucht v.z.w viert feest. Klik op het venster links en verneem alles over hoe we dat graag samen zouden vieren. Bedankt!




06:15 Gepost door de Toevlucht v.z.w. Afdeling Brussel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

de laatste keer...

Gisteren zijn Hugh en ik voor de laatse keer op ronde geweest. De daklozen vonden het wel jammer maar het project was maar voorzien tot einde maart. Dat we toch nog op 1 april geweest zijn heeft te maken met het feit dat Hugh op vrijdagen steeds meeging en we het wel een leuk idee vonden dat hij er de laatste keer ook bij was. We hebben nog wat winterkleding over en die kan nu naar Antwerpen waar de Toevlucht ze op een zinvolle manier kan kwijtgeraken en ons huis tot in november (als het nieuwe seizoen begint) weer wat leefbaarder is. Bedankt aan alle bezoekers voor het volgen van de berichten over ons werk. Bedankt voor alle steun en alle gebed.

We proberen nu een wekelijkse update van de blog te maken over onze bezigheden bij het opstarten van het voedselhulpprogramma. Kom dus maar regelmatig terug op bezoek.

Onder het motto beter laat dan nooit hebben we voor de anderstalige bezoekers een vertaalprogramma online gezet. Gewoon de tekst van het bericht er in gooien met de kopieer en plakfunctie zal dan meestal toch een verstaanbare vertaling opleveren.


>
De Toevlucht v.z.w. Brussel
Het moeilijkste aan het leven als dakloze is...
de honger
de stress
de koude
de sociale uitsluiting
het gevaar

21-02-05

Zjeng uit Xinghua

Vanavond heb ik een Chinese vluchteling mee naar huis genomen. Hij sprak enkel Chinees We hebben afgesproken om morgenvroeg om 6 uur naar de dienst Vreemdelingenzaken te gaan. Met tekeningetjes van een klok op zes uur en een trein voor het station en een opgaande zon met daarnaast een ondergaande zon doorgestreept. Hij sprak enkel Chinees. De enige mensen die ik ken die Chinees praten verstonden hem ook niet echt goed want hij praat een dialect uit de buurt van Shangai. De man heeft gegeten als een wolf , we hebben hem warme kleren en een goede jas bezorgd. Op zijn uitwijzingsbevel stond dat hij nog enkele dagen had om het grondgebied te verlaten. Ik ben benieuwd hoe dit verder gaat aflopen. Later op de avond had ik via via toch nog iemand gevonden die dit Chinese dialect en Engels sprak zodat ze ons konden vertellen wat we best konden doen. Zjeng  helpen om een naar een land buiten het verdrag van Shengen af te reizen of zich aan te bieden op de dienst vreemdelingenzaken? Dat was de vraag. Het is dus het laatste geworden. Zjeng en ik hebben foto's van zijn thuislocatie op internet gevonden. Dat vond hij erg leuk. Ik heb hiernaast een fotootje geplaatst met Zjeng's thuisstad in de buurt van Shangai met daar onder de handtekening van Zjeng.

De daklozenronde verliep voor de rest vlekkeloos. Hugh was mee in de running, hij gaat vanaf nu 2 keer per week mee. Het einde van het project komt stilaan in zicht. Nu begint het overleg, zoeken en nadenken over het opstarten van een voedselpakketverdeling en we denken er toch wel aan om een wekelijks "praat"-daklozenronde te blijven maken tot aan de jaarlijkse herneming  in november.



22:04 Gepost door de Toevlucht v.z.w. Afdeling Brussel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-02-05

Niet enkel Jan Piet Joris en Corneel...

Gisterenavond was het bijzonder druk maar de koude neemt dan ook toe. Onder onze daklozen een Grieks-Orthodoxe man, die bij het aannemen van zijn soep een groot kruisteken maakt. Hij spreekt vrij goed Engels zodat we een tijdje met hem staan praten. De man is erg verzorgd en voor diegenen die het zich afvragen, ja hij heeft een prachtige baard. In de stijl van de orthodoxe priester op de foto hiernaast.

De man die een week of twee geleden van straat geraakt was zit nu weer terug op straat. We bleven lang met hem praten, hij was flink vermagerd en had een serieuze mentale opdoffer gekregen. Vanavond brengen we hem terug een goede slaapzak en een viertal legerdekens want hij heeft natuurlijk zijn vorige spullen niet meer. Dat is trouwens een van de redenen waarom we steeds opnieuw dekens en slaapzakken nodig hebben. We hebben de afgelopen honderddagen een 200 mensen geholpen met spullen maar hebben toch steeds opnieuw spullen nodig omdat ze na een paar dagen onderdak weer op straat belanden en hun overnachtingsspullen terug kwijt zijn. Sommigen huren voor een tweetal euro per dag een kluisje in het station waar reizigers tijdelijk een koffer kunnen instoppen. Maar echt veel gaat daar natuurlijk niet in.

Alain de jonge rolstoelpatient hebben we ook terug gezien. Hij was geopereerd in een Frans ziekenhuis. De Brusselse ziekenhuizen weigeren nogal vaak, volgens de daklozen, hulp te bieden. We moeten ook nog medicatie zoeken, ik denk hoestsiroop en andere dingen waar je geen voorschrift voor nodig hebt voor iemand die ontzettend aan het hoesten is. We kunnen jammer genoeg geen echte medicijnen geven omdat niemand van ons daarvoor bevoegd is.

Ik vraag me trouwens af of ze niet eens beter alle daklozen op TBC zouden onderzoeken. Dat doen ze wel in de vluchtelingencentra. Ik ben er zeker van want ik had een keer een jonge dakloze neger daar afgeleverd om zijn asiel aan te vragen, maar na een dag hadden ze hem buiten gekieperd met een biljet voor de trein met bestemming Luxemburg een telefoonnummer van het asielcentrum daar en een bewijs dat hij geen TBC had.Zelf ben ik niet zo bang om besmet te raken met TBC want de kans om daarvan last te krijgen als je voldoende goed eet is vrijwel nihil. Zelfs als iemand open TBC heeft en niet hoest is het nog steeds niet erg gevaarlijk. Gisteren las ik toevallig op de NOS teletekst nog een artikeltje over een TBC-besmetting in Zeist.

Op deze link kan je het zelf lezen op de pagina zag ik ook nog een TBCbesmetting in een school in Utrecht.

http://www.nos.nl/nieuws/artikelen/2005/2/11/tbczeist.html




07:17 Gepost door de Toevlucht v.z.w. Afdeling Brussel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-02-05

hart

Geen enkel gedachte komt er in mij op maar ik ben vrijwel zeker dat het geen writers' block is maar het vroege uur. Bovendien kreeg ik midden in de nacht telefoon van een goede vriend.

Vandaag kunnen Hugh en ik op hetzelfde uur onze daklozenronde maken. (Het afstemmen van onze uurregeling is niet zo eenvoudig) Kristel is dan een keertje vrij.

Wellicht zijn we minder betrokken op onze daklozen omdat we de afgelopen dagen zo in beslag genomen zijn door andere dingen.  Bijgevolg is ons hart er minder vol van. Indachtig het spreekwoord waar het hart van vol loopt de mond van over. (Ahaa dit was dus toch nog een gedachte)  Kwestie van input en output. Zo zie je maar dat we maar heel gewone stervelingen zijn en zeer snel in beslag genomen worden door andere dingen. Dit kan meteen als antwoord dienen van een (zeer lieve) e-mail die we kregen van iemand om zijn bewondering voor ons uit te drukken. Zo zie je het maar weer eens: aan ons mensenkinderen valt niet zo veel te bewonderen. Trouwens eigenlijk heb ik veel meer bewondering voor sommige daklozen: er zijn er bij die hun lot met zo een goed humeur aanvaarden en zo gedisciplineerd leven dat zij bij ons werkelijk bewondering afdwingen.


06:34 Gepost door de Toevlucht v.z.w. Afdeling Brussel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-02-05

writersblock of slaap?

Het zal een kort berichtje worden, het is halfzes in de ochtend en we moeten zo meteen naar Limburg. Ik moet voor zeven uur de deur uit dan kunnen we zonder enige verkeershinder door het centrum. Vanavond kom ik terug en morgen hetzelfde scenario weer naar Limburg. Dus ook morgen maar een kort bericht als ik tenminste er aan toe geraak.

Gisterenavond was de rit naar het zuidstation trouwens een grote ramp. Er was al een omleiding en nu zijn er ook nog een paar zijstraten opgebroken. Bovendien moet ik op woensdagen om zes uur naar het zuidstation en dat is niet zo een geweldig uur om hier autoritjes te maken. Ok ik merk dat ik last heb van writersblock maar dat zal waarschijnlijk met het vroege uur te maken hebben.



05:54 Gepost door de Toevlucht v.z.w. Afdeling Brussel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-02-05

de regel van ...

Niettegenstaande het een ontzettend drukke week beloofd te worden heb ik me voor genomen om vandaag de nodige eerste contacten te leggen om het geplande "De Toevluchtvriendenconcert" te organiseren.

We hebben  al een idee hoe het concert er gaat uitzien maar het is ons niet zo duidelijk waar het te organiseren omdat zowel Hasselt Brussel als Antwerpen mij geschikt lijken. In elk geval zou het een concert moeten worden met een korte presentatie over het werk van de Toevlucht in de verschillende provincies en met een verzorgde receptie achteraf. In elk geval zal mijn ervaring in het organiseren van concerten goed van pas komen.

Kennen jullie de 20/80-regel? Hij heeft ook nog een andere naam (van een Italiaanse econoom, geloof ik) maar die ben ik vergeten. De term komt uit de kwaliteitscontrole. In elk geval betekent de 20/80-regel dat 80% van de moeilijkheden door slechts 20% van de mensen veroorzaakt zou worden. In de praktijk wi! dat zeggen dat als je iets doet je moet vermijden om te veel aandacht aan mensen die moeilijkheden of tegenwerking veroorzaken te besteden. Anders gaan die al je tijd in beslag nemen. Een nogal negatieve benadering.

We hebben zelf de regel omgedraaid. We weten  uit ervaring dat als je iets organiseert maar 20 procent van de mensen voor 80 procent van het welslagen verantwoordelijk zijn. Ik weet in Limburg ondertussen goed wie die 20 % zijn. De muzikanten die we op het oog heb zijn dus al gewaarschuwd bij deze dat we weer eens een concert organiseren  en dat we weer eens op hen beroep ga doen. Maar daar staat tegenover dat we hun tot "het goede deel" rekenen. Magere troost? Neen, want het waren in het verleden steeds bijzonder fijne muzikale momenten met een laaiend enthousiast publiek.

Ik probeer snel een datum te prikken dan heb ik een "point of no return" en dat vind ik zelf altijd motiverend.

We houden  jullie op de hoogte.


06:30 Gepost door de Toevlucht v.z.w. Afdeling Brussel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-02-05

Honderd min één...

Foutje oeps. Ik dacht dat we vandaag voor de honderste keer gingen onze daklozeronde maken. Maar bij het nakijken bleek het de 99ste keer te zijn. Dat is natuurlijk ook een leuk getal vandaar de virtuele taart.

Vandaag is het erwtensoep, Kristel heeft vorige week een hondertwingtal liters lekkere soepen gekookt. Ik heb de soep daarnet geproefd en ze is heerlijk. Ook in het koken van grote hoeveelheden soep krijg je immers ervaring. We zijn bijna door onze voorraad KLM-bekers heen. Het is leuk dat het aantal bekers pricies zal aangeven hoeveel porties soep we aan het einde van ons project zulklen bedeeld hebben. Maar de onmeetbare dingen zijn voor ons veel belangrijker, de gesprekken, de ontstane vriendschappen, de blijdschap van het dagelijkse wederzien.

Veel mensen denken dat dit een bewonderenwaardige opdracht is maar dat is helemaal niet het geval, het is bijzonder fijn om te doen. Het enige wat soms moeilijk was of is is het vertrekken maar het bezoeken van de mensen zelf verschaft zoveel vreugde dat het niet te beschrijven valt. Als Geert een foto maakt van onze medewerkers gebeurt dat steeds aan het einde van de bezoeksronde en ze zien er dan stralend uit. We zouden eens een "voor - en na" commercial over het werk moeten maken. In elk geval beter, nuttiger, leuker (en goedkoper) dan de beautyfarm.

Voila we beginnen zo meteen aan onze 99ste ronde en gaan daarna naar Limburg en bij onze terugkeer morgenavond zijn we dan aan het feestelijke getal beland. We proberen er een feest van te maken voor de daklozen al weten we eerlijk gezegd nog niet hoe. maar we hebben twee lange autoritten de tijd om er over na te denken.



13:54 Gepost door de Toevlucht v.z.w. Afdeling Brussel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-02-05

Diervriendelijke maatschappij...

Brrrr. Nat en koud was het vandaag. Maar de mensen vinden het juist dan dubbel fijn dat we hen bezoeken. Ook vandaag waren er naast de oude bekenden enkele nieuwe gezichten maar dat is steeds het geval.

Het was een gewone ronde zonder veel noemenswaardige gebeurtenissen. Alleen waren we verwonderd om het echtpaar terug te zien die eerst zo blij waren met het vinden van een appartementje. Het was toch niet door kunnen gaan omwille van de huurwaarborg vertelden ze ons. In elk geval waren ze flink ontgoocheld en de anders zo kranige mevrouw liet zich een beetje hangen. We hopen maar dat ze zich kan herpakken want ze is echt een voorbeeld voor de andere daklozen. Maar het moet natuurlijk een geweldige morele opdoffer voor haar zijn. Uitgerekend dit winderige natte weer waar onze maatschappij wel "geen hond" wenst door te sturen maakt het extra moeilijk.

We hebben een opiniepeiling geplaatst hieronder vul je het een keertje in?


 

Hoe helpen?
Ik vind het een goed idee om
een dakloze te ondersteunen
een behoeftig gezin te steunen
de overheid te vragen om dat te doen




21:34 Gepost door de Toevlucht v.z.w. Afdeling Brussel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-02-05

nieuwe medewerkers

Vanavond heeft Geert onze nieuwe medewerkers gefotografeerd zodat jullie ze ook een keer kunnen bewonderen. Op de foto's Hugh, David en Anna. Ze hebben twee dingen met elkaar gemeen: ten eerste ze zijn alle drie Engelstalig: (Hugh en Anna hebben de Britse nationaliteit, David is Amerikaan) maar ten tweede en dat is belangrijker: ze vinden het fijn om de daklozen te bezoeken. Bovendien zijn we allemaal lid van de Holy Trinitychurch Brussels.

Het motto van onze kerk is: " to bring Brussels to Christ" Met onze team hopen we aan de liefde van Christus handen en voeten te geven. Dan is er ook nog Jennifer maar ze was er niet geraakt vanavond zodat we je nog de foto schuldig blijven. Bidden jullie mee dat we een hecht team worden?

Hugh vertelde vanavond aan Kristel dat het moeilijkste aan het werk het herkennen van de daklozen is. Toch hopen wij dat onze  ploeg vlug zelfstandig leert werken zodat wij af en toe een dag vrij hebben.

Kristel en ikzelf hebben inmiddels een soort zesde zintuig voor het herkennen van daklozen ontwikkeld. Het is ook niet zo makkelijk. We hadden echter in Luik al veel ervaring opgedaan. Bovendien ben ik niet bang om aan iemand te vragen of hij dakloos is. Beter iemand voor een dakloze houden die het niet is dan omgekeerd is daarbij onze stelregel. Natuurlijk is het een beetje vervelend als je iemand als dakloze benadert die het toch niet blijkt te zijn. Meestal kan je je er met een grapje vanaf maken. We gebruiken de volgende herkenningspunten. Ten eerste kijken we uit naar iedereen die op de grond zit. Jammer genoeg hebben ook veel jonde mensen tegenwoordig de gewoonte om op de meest onmogelijke plaatsen op de grond te gaan zitten. Heeft hij of zij plastic zakken bij? Ziet hij er vreselijk onverzorgd uit? Heeft hij slechte of kapotte schoenen aan? Loopt hij doelloos rond? Heeft hij een goedkoop blik bier bij? Slaapt hij op een bank? Slentert hij doelloos rond? Heeft hij kou?

Maar al deze herkenningspunten bieden geen elke zekerheid. Sommige daklozen zien er verzorgd uit, hebben geen kapoote schoenen, zitten helemaal nooit op de grond ... Het enige dat zekerheid biedt is een gesprek met de mensen. Bovendien hebben de daklozen een soort tamtamsysteem. We hoeven nog maar het station te betreden en zelfs daklozen die we nog nooit gezien hebben weten ons te vinden.

Maar toch vergis ik me soms en dat levert grappige situaties op zoals een mijnheer die ik na lang aarzelen net vroeg of hij dakloos was, uitgerekend op dat moment kwam zijn vrouw aangelopen en die had dat nog net gehoord en kon niet meer bijkomen van het lachen. De man in kwestie was iets minder uitbundig.


20:23 Gepost door de Toevlucht v.z.w. Afdeling Brussel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

een paar dagen zonder internet

Een paar dagen geen internet levert een voor mij onmogelijk resultaat van maar liefst 94 e-mails die ik dringend dien te beantwoorden en nog 64 e-mails waarvan ik op het eerste zicht kan zeggen dat het spammail is maar die ik voor alle zekerheid toch nog moet openenen nakijken. Bovendien lijkt het alsof we van de aardbodem verdwenen waren, niets is minder waar. Ondertussen is de e-mail met het verslag van Hilde gearriveerd en we laten je er van meegenieten.

Ik heb reeds een paar keer de gelegenheid gehad om samen met Guido en Kristel mee te gaan soep te brengen aan de " daklozen "in het Zuidstation te Brussel.

" Daklozen " is een algemene naam voor mensen die géén dak boven hun hoofd hebben,om te leven, eten en te slapen.

Voor mij zijn deze daklozen ondertussen " mensen " met een eigen naam. Uniek zoals ieder ander mens, al worden ze niet altijd als mensen behandeld!

De soep, de dekens, de slaapzakken, warme jassen en kledij, ze nemen het in dankbaarheid aan. Het geeft hen de lichamelijke warmte en kracht die ze nodig hebben om te overleven. Zeker in de soms ijskoude nachten als ze buiten het station moeten slapen in open lucht !!

Maar waar deze mensen het meeste nood aan hebben is de " warmte " en de " hartelijkheid " waarmee je met hen praat. Of ook hen het gevoel geven dat ze " niet vies zijn " door hen een kus te geven.

De " warmte " die komt vanuit het hart, hen te zien als je " naaste ", je " medemens " en hen ook nog zo te behandelen. Dat geeft hen terug de moed en de kracht om vooruit te kijken en te zoeken naar betere mogelijkheden.

Ik bid voor de daklozen, maar bid ook voor de reizigers die hen dagelijks voorbij lopen zonder " hen " op te merken. Ik bid voor geopende ogen dat ze beseffen dat zelfs een vriendelijk knikkend gebaar al heel wat voor hen kan betekenen!!

Hilde Palmans-Clinckaert



16:30 Gepost door de Toevlucht v.z.w. Afdeling Brussel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-02-05

Verkering

VERKERING...Het bericht van Hilde over haar ervaringen als weekeindemedewerker bij de daklozen is nog niet binnengelopen maar ik denk er aan dat ze gisteren de ganse dag moest werken. In elk geval komt ze op 1 april onze laatste bezoek voor dit jaar meemaken. Volgend jaar november gaat we dan voor een tweede keer van start. In elk geval als de e-mail van Hilde ons bereikt zullen we het in het dagboek plaatsen.

Vandaag gaan we al even bij de daklozen langs rond de middag omdat we namiddag naar Limburg moeten. Gisteren waren Kristel en Geert de "Toevluchters" De naam van de Toevlucht is ontleent aan psalm 91 waar staat dat de Heer een toevlucht en een burcht is. Maar wel niet voor iedereen!!! Alleen voor wie op Hem vertrouwen. Daarom proberen we in dit geloof steeds moedig verder te gaan. Ze zagen na een hele tijd Jean terug. Jean is de dakloze man die ook in het interview te zien is in de uitzending van TV-Brussel over de Toevlucht.

Een Poolse mevrouw dacht dat Kristel "stinkend rijk" was en was toch heel verwonderd in een gesprek te vernemen dat dat niet het geval is.(En ik kan het weten!) Ze zei dat het haar echt goed deed en dat het haar hart raakte dat we elke dag iedereen kwamen opzoeken. Dat is wel erg bijzonder als je weet dat het deze Poolse mevrouw is die een keer serieuze moeilijkheden veroorzaakte als we kleding verdeelden. De volgende keren was het voor ons niet zo eenvoudig om haar terug te benaderen. Zo zie je maar.

Het kan verkeren.



09:48 Gepost door de Toevlucht v.z.w. Afdeling Brussel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-02-05

Hilde

HILDE... De spullen (jassen, truien slaapzakken enz.) zijn gearriveerd. Maar elk pakje betekent ook dat iemand een hart gehad heeft om aan de minstbedeelde medemensen te denken. Ook onze living is nu een puinhoop. De noodzaak aan een stockageruimte illustreren we met een foto vanuit onze living. Het kan nu nog uit onze living maar onze benedenverdieping is daarna werkelijk verzadigd.

Kristel en Hilde hebben dit weekeinde samen de daklozen bezocht. Ze vormen een geweldig team. Het verslag van hun liefdadigheid (soms lijkt het alsof dit een vies woord geworden is in onze maatschappij) arriveert rond een uur of vier in de namiddag. Hilde gaat haar ervaringen per e-mail bezorgen. . Kom dus straks maar eens terug om te lezen.


08:49 Gepost door de Toevlucht v.z.w. Afdeling Brussel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |