29-12-04

Van vijftig daklozen naar vijftien...

Van drukte naar kalmte

Gisteren was de drukste dag ooit. Blijkbaar had de koude de daklozen naar het midistation gedreven. We hebben met ongeveer 50 mensen gesproken. Maar hadden jammer genoeg maar soep voor 30. Wat wel fijn was is dat we tientallen mutsen en sjerpen en verschillende jassen hebben kunnen bezorgen.  (Een keer ben ik goed kwaad geworden omdat een mevrouw van vreemde origine probeerde onze spullen te ontfutselen. Ik denk nog lang over het gebeuren na. Ik besluit dat ik wel de anderen hun voeten wil wassen maar daarom nog niet met mijn voeten ga laten spelen J … in de hoop daarmee een vreemde interpretatie van vergevingsgezindheid die sommigen aan onze geloofsovertuiging menen te moeten geven te pareren.)

 

Badges

Vandaag heb ik badges gemaakt zodat we (als we losse medewerkers hebben) niet steeds opnieuw hoeven te vertellen  dat ze komen helpen. Bovendien kan de metropolitie en het securitypersoneel al onze medewerkers  ook meteen herkennen. (Foto ’s links aanklikbaar) Er zijn opvallend weinig daklozen maar ik hoor al vlug hoe het komt. HEt is weer zo ver. Ze hebben een uitkering gehad en zijn weer eens op hotel. Binnen een dag vijf zijn ze weer allemaal terug. De daklozen die er zijn moeten toch wel wat wennen aan onze badges. Het brengt terug  een scheiding aan tussen ons en hun. Maar niemand maakt er een negatieve opmerking over. Als ik denk aan de mogelijkheden die de badges nog bieden besluit ik ze toch aan te houden ondanks dit ene negatieve aspect.

 

Een man vraagt wanneer Ruben nog eens langs komt om te zingen, ik beloof hem dat we het zullen vragen. Hij zegt ook nog dat als Ruben zingt de hele sfeer verbeterd. We kunnen dit enkel beamen.

 

We vinden nog iemand met kapotte turnpantoffels i.p.v. schoenen. Kristel rijdt vlug terug naar huis, schoenen halen. Ze  leert hem hoe hij, Fons,  de veters moet inhaken omdat hij wat motorische problemen heeft.

 

Cyriel (zie fotoverslag)

Cyriel  komt ons opzoeken in het station en vertelt ons  trots dat hij een appartement gevonden heeft. We worden meteen uitgenodigd en drinken koffie. Geert onze Toevlucht Brussel huisfotograaf kan het niet laten om jullie een fotoverslag te bezorgen.

Cyriel is inmiddels de derde dakloze waarvan we weten dat hij een onderkomen heeft. Een aantal anderen hebben we niet meer terug gezien en we vragen ons af hoe het met hun zou gaan. Na het betalen van zijn huur (300 euro op een kamertje op een  zolderverdieping, geen lift en erg hoog, met op  de benedenverdieping een schaars geklede madam voor het raam) heeft hij nog 300 euro over voor hem en zijn hond. Maar Cyriel is niet aan de alcohol en kan bij poverello goedkoop (1 euro) middageten dus hij geraakt er wel. Wij hebben een paar legerdekens (bedankt leger in Zutendaal) voor hem meegenomen. Er hangt een rustige serene sfeer in de nieuwe woonplek  en Cyriel geniet zichtbaar van ons bezoek en wij van hem.

09:15 Gepost door de Toevlucht v.z.w. Afdeling Brussel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.