11-02-05
een paar dagen zonder internet
Een paar dagen geen internet levert een voor mij onmogelijk resultaat van maar liefst 94 e-mails die ik dringend dien te beantwoorden en nog 64 e-mails waarvan ik op het eerste zicht kan zeggen dat het spammail is maar die ik voor alle zekerheid toch nog moet openenen nakijken. Bovendien lijkt het alsof we van de aardbodem verdwenen waren, niets is minder waar. Ondertussen is de e-mail met het verslag van Hilde gearriveerd en we laten je er van meegenieten. Ik heb reeds een paar keer de gelegenheid gehad om samen met Guido en Kristel mee te gaan soep te brengen aan de " daklozen "in het Zuidstation te Brussel.
" Daklozen " is een algemene naam voor mensen die géén dak boven hun hoofd hebben,om te leven, eten en te slapen.
Voor mij zijn deze daklozen ondertussen " mensen " met een eigen naam. Uniek zoals ieder ander mens, al worden ze niet altijd als mensen behandeld!
De soep, de dekens, de slaapzakken, warme jassen en kledij, ze nemen het in dankbaarheid aan. Het geeft hen de lichamelijke warmte en kracht die ze nodig hebben om te overleven. Zeker in de soms ijskoude nachten als ze buiten het station moeten slapen in open lucht !!
Maar waar deze mensen het meeste nood aan hebben is de " warmte " en de " hartelijkheid " waarmee je met hen praat. Of ook hen het gevoel geven dat ze " niet vies zijn " door hen een kus te geven.
De " warmte " die komt vanuit het hart, hen te zien als je " naaste ", je " medemens " en hen ook nog zo te behandelen. Dat geeft hen terug de moed en de kracht om vooruit te kijken en te zoeken naar betere mogelijkheden.
Ik bid voor de daklozen, maar bid ook voor de reizigers die hen dagelijks voorbij lopen zonder " hen " op te merken. Ik bid voor geopende ogen dat ze beseffen dat zelfs een vriendelijk knikkend gebaar al heel wat voor hen kan betekenen!!
Hilde Palmans-Clinckaert
16:30 Gepost door de Toevlucht v.z.w. Afdeling Brussel | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | 
Facebook |
De commentaren zijn gesloten