De Toevlucht v.z.w. Afdeling Brussel

Foutje oeps. Ik dacht dat we vandaag voor de honderste keer gingen onze daklozeronde maken. Maar bij het nakijken bleek het de 99ste keer te zijn. Dat is natuurlijk ook een leuk getal vandaar de virtuele taart.

Vandaag is het erwtensoep, Kristel heeft vorige week een hondertwingtal liters lekkere soepen gekookt. Ik heb de soep daarnet geproefd en ze is heerlijk. Ook in het koken van grote hoeveelheden soep krijg je immers ervaring. We zijn bijna door onze voorraad KLM-bekers heen. Het is leuk dat het aantal bekers pricies zal aangeven hoeveel porties soep we aan het einde van ons project zulklen bedeeld hebben. Maar de onmeetbare dingen zijn voor ons veel belangrijker, de gesprekken, de ontstane vriendschappen, de blijdschap van het dagelijkse wederzien.

Veel mensen denken dat dit een bewonderenwaardige opdracht is maar dat is helemaal niet het geval, het is bijzonder fijn om te doen. Het enige wat soms moeilijk was of is is het vertrekken maar het bezoeken van de mensen zelf verschaft zoveel vreugde dat het niet te beschrijven valt. Als Geert een foto maakt van onze medewerkers gebeurt dat steeds aan het einde van de bezoeksronde en ze zien er dan stralend uit. We zouden eens een "voor - en na" commercial over het werk moeten maken. In elk geval beter, nuttiger, leuker (en goedkoper) dan de beautyfarm.