De Toevlucht v.z.w. Afdeling Brussel

Gisterenavond was het bijzonder druk maar de koude neemt dan ook toe. Onder onze daklozen een Grieks-Orthodoxe man, die bij het aannemen van zijn soep een groot kruisteken maakt. Hij spreekt vrij goed Engels zodat we een tijdje met hem staan praten. De man is erg verzorgd en voor diegenen die het zich afvragen, ja hij heeft een prachtige baard. In de stijl van de orthodoxe priester op de foto hiernaast.

De man die een week of twee geleden van straat geraakt was zit nu weer terug op straat. We bleven lang met hem praten, hij was flink vermagerd en had een serieuze mentale opdoffer gekregen. Vanavond brengen we hem terug een goede slaapzak en een viertal legerdekens want hij heeft natuurlijk zijn vorige spullen niet meer. Dat is trouwens een van de redenen waarom we steeds opnieuw dekens en slaapzakken nodig hebben. We hebben de afgelopen honderddagen een 200 mensen geholpen met spullen maar hebben toch steeds opnieuw spullen nodig omdat ze na een paar dagen onderdak weer op straat belanden en hun overnachtingsspullen terug kwijt zijn. Sommigen huren voor een tweetal euro per dag een kluisje in het station waar reizigers tijdelijk een koffer kunnen instoppen. Maar echt veel gaat daar natuurlijk niet in.

Alain de jonge rolstoelpatient hebben we ook terug gezien. Hij was geopereerd in een Frans ziekenhuis. De Brusselse ziekenhuizen weigeren nogal vaak, volgens de daklozen, hulp te bieden. We moeten ook nog medicatie zoeken, ik denk hoestsiroop en andere dingen waar je geen voorschrift voor nodig hebt voor iemand die ontzettend aan het hoesten is. We kunnen jammer genoeg geen echte medicijnen geven omdat niemand van ons daarvoor bevoegd is.

Ik vraag me trouwens af of ze niet eens beter alle daklozen op TBC zouden onderzoeken. Dat doen ze wel in de vluchtelingencentra. Ik ben er zeker van want ik had een keer een jonge dakloze neger daar afgeleverd om zijn asiel aan te vragen, maar na een dag hadden ze hem buiten gekieperd met een biljet voor de trein met bestemming Luxemburg een telefoonnummer van het asielcentrum daar en een bewijs dat hij geen TBC had.Zelf ben ik niet zo bang om besmet te raken met TBC want de kans om daarvan last te krijgen als je voldoende goed eet is vrijwel nihil. Zelfs als iemand open TBC heeft en niet hoest is het nog steeds niet erg gevaarlijk. Gisteren las ik toevallig op de NOS teletekst nog een artikeltje over een TBC-besmetting in Zeist.

Op deze link kan je het zelf lezen op de pagina zag ik ook nog een TBCbesmetting in een school in Utrecht.

http://www.nos.nl/nieuws/artikelen/2005/2/11/tbczeist.html