De Toevlucht v.z.w. Afdeling Brussel

Zjeng heb ik vanmorgen om zes uur opgehaald aan het Zuidstation. Zoals afgesproken. En Zjeng zit klaar wakker (dat kon van mij niet gezegd worden) te wachten in de kou. het is serieus koud. Ik neem Zjeng mee naar huis om te ontbijten. Als we voor acht uur op de dienst Vreemdelingenzaken zijn mag hij binnen.

Ik zet koffie en thee, bak spek met eitjes. Zjeng geniet van het eten, het is de eerste keer in mijn leven dat ik iemand spek met eieren met stokjes zie eten. Waarschijnlijk ook de laatste keer.

Na het eten knuffelt Zjeng uitgebreid met Sjoerd. Sjoerd laat zich dat als een volleerde slijmbalhond welgevallen.

Zjeng geeft me zijn uurwerk cadeau, het is het een van de weinige bezittingen die hij heeft en hoe ik ook blijf weigeren, hij blijft even halstarrig aandringen. ik begrijp dat ik hem kwets als ik het niet aanneem en geef hem in ruil (ironie van het lot) mijn wekker (made in China) als cadeau. Ik plak aan de binnenkant van zijn portefeuille een adreslabel van ons. Mischien komt hij op het idee om toch nog eens iets te laten horen.

Ik neem een plan mee, de GPS is niet opgeladen en half Brussel is onbereikbaar omwille van een of andere Amerikaan die op bezoek is. Eerlijk gezegd het valt nogal mee. Brussel is niet zo groot en als je er enige tijd woont en de binnenwegen kent is het geen probleem. Er is trouwens opvallend weinig verkeer.