De Toevlucht v.z.w. Afdeling Brussel

De website voor Gebedsnetwerk Vlaanderen is over enkele dagen klaar schreef ik in mijn vorige bericht. Ja wat, het maken van een website is zo een intensieve bezigheid dat het (maar zo zit ik ook wel een beetje in elkaar) je volledig in beslag neemt. Mijn vrouw zegt dat ik vierkante ogen heb van naar mijn beeldscherm te kijken.

Gisteren overviel mij een soort moedeloosheid bij de aanblik van de brede straat voor het Midistation. Wat een vies vuil zootje! Bovendien was het ongemeen druk. (Sommige dagen kost het ons meer tijd om aan het station te geraken en weer terug dan het bezoeken van de daklozen zelf. Vooral als het wat later is. Dan komt daar soms nog het lange zoeken naar een parkeerplaats bij. Na zeven uur is het een ramp om een parkeerplaats te vinden.)

De moedeloze gedachte verdreef ik met de gedachte aan een stad met gouden straten. Het zal wel met de leeftijd te maken hebben dat ik meer en meer naar die stad verlang. Ik weet niet of er ook een station zal zijn in die stad. In elk geval zullen er voldoende woningen zijn en elke daklozenwerking overbodig. Met mijn schorre stem zing ik rijdend naar huis. Terwijl ik loeihard: "We shall overcome" zing, kijkt de man in de auto naast mij vreemd. Je zou voor minder :-))

Als je ook zin hebt om te zingen, ik heb in de linkerkolom een link naar de songtekst gemaakt.